Nabywca z wykonawcą nie podpisuje standardowej umowy deweloperskiej u notariusza, a bardzo często tzw. umowę rezerwacyjną czy przedwstępną. Nasz radca prawny zazwyczaj podpowiada, by wpisać kary umowne, za niewykonanie inwestycji w terminie. 1. Umowa przedwstępna bez notariusza jest ważna, ale gorzej zabezpiecza strony. 2. Umowa przedwstępna w formie aktu notarialnego daje możliwość zablokowania sprzedaży nieruchomości innej osobie (wpisem w księdze wieczystej) i zmuszenia drugiej strony w sądzie do zawarcia umowy przyrzeczonej. 3. Umowa deweloperska zawsze powinna być zawierana w formie aktu notarialnego. Jeżeli warunek ten nie jest spełniony, umowa jest nieważna. Koszty związane z wizytą u notariusza oraz zawarciem umowy, a również koszty sądowe dotyczące postępowania wieczystoksięgowego ponoszą połowicznie nabywca i deweloper. Przy sprzedaży mieszkania potrzebna jest tylko umowa deweloperska i wypis z księgi wieczystej. Na podstawie tych dokumentów notariusz sporządzi akt notarialny, czyli formalnie przeniesie prawo własności lokalu z dewelopera na nabywcę. Znacznie więcej dokumentów deweloper musi przedstawić nabywcy w terminie odbioru mieszkania. . Umowa deweloperska - definicja Umowa deweloperska według definicji to umowa, na podstawie której deweloper zobowiązuje się do ustanowienia i przeniesienia po zakończeniu budowy na kupującego prawa odrębnej własności lokalu lub prawa do domu jednorodzinnego. W umowie tej klient zobowiązuje się do spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz dewelopera na poczet ceny nabycia tego prawa. Umowa deweloperska nie jest umową przenoszącą własność nieruchomości, a jedynie umową zobowiązującą dewelopera do tego - nie wywołuje więc skutków rozporządzających. Odrębną umowę przeniesienia własności zawiera się po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego i na podstawie tej umowy nabywca uzyskuje prawo własności lokalu mieszkalnego lub prawo własności gruntu zabudowanego domem jednorodzinnym (umowa przeniesienia własności). Umowie deweloperskiej często towarzyszy zawierana również z deweloperem umowa przedwstępna, dotycząca miejsca postojowego, komórki lokatorskiej czy udziału w drodze dojazdowej. Umowa deweloperska w praktyce Czy umowa deweloperska jest obowiązkowa? Umowę deweloperską jako obowiązkową wprowadziła ustawa z dnia 16 września 2011 roku o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego, która weszła w życie wiosną 2012 roku. W praktyce dla kupującego taka umowa stanowi zabezpieczenie, dając mu gwarancję tego, że deweloper wywiąże się z obowiązków, których się podjął. Ustawa zawiera dokładne określenie, co powinno znaleźć się w umowie deweloperskiej, aby była ważna. Strony mogą wprowadzić do umowy dodatkowe regulacje, zgodnie z zasadą swobody umów, pod warunkiem jednak, że postanowienia te nie będą się sprzeciwiały naturze stosunku, ustawie oraz zasadom współżycia społecznego. Forma aktu notarialnego Przepisy ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (tzw. ustawy deweloperskiej) przewidują bezwzględny wymóg zawarcia umowy deweloperskiej w formie aktu notarialnego. Nabywca, jeżeli jest zdecydowany na podpisanie umowy dotyczącej konkretnego mieszkania albo domu, przed podpisaniem umowy deweloperskiej powinien otrzymać od dewelopera prospekt informacyjny z załączonym do niego wzorem umowy deweloperskiej, która później zostanie zawarta, tak aby mógł się z nim wcześniej zapoznać. Umowa deweloperska przed kredytem Może się zdarzyć, że klient podpisze umowę deweloperską, jednak bank z różnych przyczyn nie wyrazi zgody na udzielenie mu kredytu. Dlatego tak ważne jest, aby do umowy deweloperskiej przed kredytem dopisać klauzulę o możliwości bezkosztowego odstąpienia od umowy w przypadku, kiedy bank nie udzieli klientowi kredytu. Umowa z deweloperem - kto ponosi koszty? Koszty umowy deweloperskiej ponoszone są po połowie przez dewelopera i nabywcę. Materiał Partnera Decydując się na nabycie nieruchomości, musimy pamiętać o kosztach wynikających nie tylko z ceny zakupu. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi, zawarcie umowy deweloperskiej musi mieć charakter aktu notarialnego, co oznacza konieczność poniesienia kosztów notarialnych. Każda umowa deweloperska musi być sporządzona w formie aktu notarialnego – wyjaśnia nasz rozmówca z Przedsiębiorstwa Budowlanego Ekodom . Choć wiąże się to z dodatkowymi kosztami, dla nabywcy jest bardzo korzystną praktyką, gdyż zabezpiecza przede wszystkim jego interesy. Co wchodzi w skład opłaty notarialnej, w jakim stopniu obciąża ona nabywcę i co zrobić, by odczuć ją najmniej dotkliwie? Składniki opłaty notarialnej Sporządzenie umowy deweloperskiej u notariusza generuje koszty, na które składa się taksa notarialna, czyli wynagrodzenie dla prawnika, opłata za wypisy aktu notarialnego, opłata sądowa na poczet wniosku o wpis roszczenia nabywcy do księgi wieczystej oraz podatek VAT od taksy notarialnej i opłaty za wypisy. Stawki opłat notarialnych Tylko niektóre z wymienionych opłat mają stałe stawki. Opłata sądowa wynosi zawsze 150 zł, zaś opłata za jedną rozpoczętą stronę wypisu aktu notarialnego to maksymalnie 6 zł. Należy przy tym pamiętać, że wypis zawiera wszystkie załączniki umowy, a więc również za nie przyjdzie nam zapłacić. Inaczej rzecz ma się w kwestii taksy notarialnej oraz podatku VAT – wysokość tych opłat uzależniona jest od ceny nieruchomości. Taksa notarialna przy zawieraniu umowy deweloperskiej nie może wynosić więcej niż połowa stawki maksymalnej. Stawki maksymalne dla lokali w konkretnych przedziałach cenowych określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. Podatek VAT wynosi 23% od taksy notarialnej i opłaty za wypisy. Co można negocjować? Większość kosztów wchodzących w skład opłaty notarialnej ma charakter urzędowy i nie sposób ich negocjować. Wyjątkiem jest wysokość samej taksy notarialnej. Ustawa reguluje jedynie jej maksymalną wysokość, a zatem zejście z ceny jest możliwe przy dobrej woli notariusza. Kto pokrywa koszty notarialne umowy deweloperskiej? Bardzo ważną, a zarazem korzystną dla nabywcy zasadą jest równy podział kosztów notarialnych umowy między obiema stronami. Kupujący i deweloper są prawnie zobowiązani do podziału kosztów dokładnie po połowie, a obciążenie nabywcy większą częścią opłaty jest bezprawne. Warto zwrócić uwagę, że ta reguła obowiązuje jedynie podczas zawierania umowy deweloperskiej. Podczas zawierania umowy przenoszącej własność, którą zawiera się już po dokonaniu odbioru lokalu, całość kosztów notarialnych umowy spoczywa właśnie na nabywcy. Dziękujemy za ocenę artykułu Błąd - akcja została wstrzymana Polecane firmy Przeczytaj także Planowanie zakupu domu czy mieszkania wiąże się z wieloma czynnikami ryzyka, które mogą przynieść straty każdej ze stron. Aby do nich nie doszło, prawo przewiduje możliwość zabezpieczenia interesów jeszcze na etapie wstępnego porozumienia, zanim dojdzie do właściwego podpisania umowy kupna-sprzedaży. Takim zabezpieczeniem jest umowa przedwstępna sporządzona na określonych prawem warunkach. Czym jest umowa przedwstępna? Umowa przedwstępna jest formalnym dokumentem zdefiniowanym w art. 389 Kodeksu Cywilnego. W myśl jego zapisu jest to zobowiązanie jednej ze stron przyszłej transakcji lub obu jej uczestników do tego, że w przyszłości zawrą umowę przyrzeczoną. Umowa przedwstępna jest określana jako deklaracja woli, a jej celem jest zagwarantowanie, że jedna ze stron nie wycofa się i nie narazi drugiej strony na straty. W przypadku sprzedającego straty te mogłyby wynikać np. z odmowy sprzedaży domu czy mieszkania innemu chętnemu klientowi. Na skutek tego wydłużyłby się okres do zbycia nieruchomości, co z kolei mogłoby narazić go na koszty utrzymania pustego mieszkania. W przypadku kupującego umowa przedwstępna stanowi zabezpieczenie, że sprzedający nie skorzysta w tym czasie z atrakcyjniejszej oferty i nie zbędzie nieruchomości. Umowę przedwstępną najczęściej zawiera się w przypadku transakcji wysokogotówkowych takich jak kupno-sprzedaż nieruchomości. Dokument powinien mieć określoną formę i zawierać konkretne informacje. Zgodnie z prawem może on, ale nie musi być sporządzony u notariusza, w obu przypadkach – zarówno jako umowa cywilno-prawna, jak i akt notarialny – zachowując wartość prawną. Zawarcie umowy przedwstępnej jest praktykowane w niektórych sytuacjach, w których zachodzą konkretne przesłanki. Jedną z nich jest np. zakup nieruchomości za środki uzyskane z bankowego kredytu hipotecznego. W takiej sytuacji bank przed uruchomieniem kredytu chce otrzymać od klienta gwarancję, że za uzyskane środki nabędzie on właśnie tę nieruchomość. Inne okoliczności, które skłaniają do podpisania umowy przedwstępnej to: służebności i hipoteki obciążające nieruchomość, roszczenia spadkowe, inne obciążenia nieruchomości, nieuregulowany stan prawny domu czy mieszkania, oczekiwanie na decyzję o warunkach zabudowy, konieczność podziału nieruchomości. Należy pamiętać, że umowa przedwstępna sporządzona w każdej dopuszczalnej formie, nie uprawia przyszłego nabywcy do decydowania o nieruchomości. Formalnie nie jest on jeszcze właścicielem, a takie prawo nada mu dopiero notarialna umowa kupna-sprzedaży. Sprawdź: Jak sporządzić umowę sprzedaży nieruchomości? Umowa przedwstępna notarialna Umowę przedwstępną można zawrzeć w formie umowy cywilno-prawnej lub aktu notarialnego. Różnica pomiędzy tymi dokumentami sprowadza się do sposobu i miejsca ich podpisania oraz możliwości egzekwowania swoich praw, jeśli jedna ze stron nie dotrzyma zobowiązania. Umowa przedwstępna notarialna ma podobną formę i zawiera te same treści, co umowa podpisana prywatnie. Jest jednak sporządzana w biurze notarialnym przez notariusza, który pobiera za tę usługę opłatę zgodną z odgórnie ustaloną taksą. Fakt, że dokument ma postać aktu notarialnego, daje też obu stronom więcej możliwości. Podczas gdy w przypadku umowy cywilno-prawnej kupujący ma jedynie prawo do zwrotu zaliczki lub roszczenia o zadatek, umowa przedwstępna notarialna pozwala na dochodzenie swoich praw w sądzie. W efekcie procesu i wyroku sądowego strona poszkodowana może wejść w posiadanie nieruchomości lub też musi zbyć ją na rzecz kupującego pomimo wycofania się z umowy. Akt notarialny stwarza też inną możliwość. Jest nią wpisanie roszczenia o zawarcie umowy przyrzeczonej do księgi wieczystej nieruchomości. Takie działanie uniemożliwi właścicielowi czy zarządzającemu sprzedaż domu lub mieszkania. Forma umowy przedwstępnej Chociaż polskie prawo uznaje i definiuje pojęcie umowy przedwstępnej, jednocześnie nie narzuca jej formy. Dlatego to strony decydują, w jakiej postaci chcą ją podpisać, jednocześnie godząc się na określone możliwości dochodzenia swoich praw w przypadku wycofania się jednej z nich. Zgodnie z wcześniejszymi informacjami umowę przedwstępną można zawrzeć w jednej z dwóch form: jako umowę cywilno-prawną, sporządzoną i podpisywaną przez strony prywatnie, bez udziału osób trzecich. Taka umowa może wiązać się z zabezpieczeniem interesów stron przez wpłacenie ustalonej kwoty zadatku. Umowa przedwstępna z zadatkiem nie uprawnia do dochodzenia swoich praw przed sądem. Stronom przysługuje jedynie roszczenie o odszkodowanie w zakresie poniesionej szkody; jako akt notarialny, sporządzany u notariusza za odpowiednią opłatą. Umowa przedwstępna w formie aktu notarialnego, oprócz zabezpieczenia zadatkiem oraz roszczeniem odszkodowawczym w zakresie poniesionej szkody, uprawnia obie strony do dochodzenia swoich praw w sądzie i stwarza szansę nawet na przymusowe doprowadzenie do sfinalizowania umowy przyrzeczonej. Sprawdź: Umowa deweloperska- na co zwrócić uwagę? Co powinna zawierać umowa przedwstępna? Zarówno umowa przedwstępna notarialna, jak i cywilno-prawna musi zawierać określone informacje, które czynią ją ważną w świetle prawa. W dokumencie należy umieścić: tytuł, datę i miejsce zawarcia umowy, dokładny opis przedmiotu umowy z uwzględnieniem jego stanu prawnego, dane osobowe stron (imię, nazwisko, PESEL, imiona rodziców, stan cywilny, obywatelstwo, adres, nr dowodu osobistego sprzedającego i kupującego), cenę nieruchomości, informacje o zadatku lub zaliczce, termin podpisania umowy przyrzeczonej. Wymienione informacje muszą być poprzedzone określonymi działaniami. W przypadku stanu prawnego nieruchomości niezbędne jest jego zweryfikowane przez nabywcę. W tym celu powinien on mieć wgląd do księgi wieczystej lub sprzedawca powinien dostarczyć zaświadczenie ze spółdzielni, potwierdzające jego prawo do lokalu i informujące o zaległych opłatach. Jeśli umowę podpisuje małżeństwo, powinny się w niej znaleźć dane osobowe obojga małżonków. Warunkiem jest brak rozdzielności majątkowej. Natomiast podana cena nieruchomości zobowiązuje do jej utrzymania do czasu podpisania właściwego aktu notarialnego podczas kupna-sprzedaży działki, domu czy mieszkania. Umowa przedwstępna a rezerwacyjna Obok terminu umowy przedwstępnej w prawie funkcjonuje również umowa rezerwacyjna. Jest ona pierwszym etapem na drodze do fizycznego i prawnego nabycia nieruchomości. Jej podpisanie przez strony nie jest równoznaczne z przeniesieniem domu czy mieszkania, ale stanowi gwarancję, że do takiego przeniesienia dojdzie. Takie rozwiązanie jest stosowane przez firmy deweloperskie, które sprzedają mieszkania jeszcze na etapie ich budowy. Podpisując umowę rezerwacyjną, deweloper gwarantuje nabywcy, że zostanie on właścicielem zarezerwowanego lokalu, a kupujący gwarantuje deweloperowi, że ten lokal nabędzie. Umowa przyrzeczona Umowa przyrzeczona, to umowa zawarta w wykonaniu umowy przedwstępnej. Innymi słowy, jest to umowa, którą w umowie przedwstępnej strony zobowiązały się zawrzeć. Najczęściej jest to umowa kupna sprzedaży, ale nie ma przeszkód, aby w umowie przedwstępnej strony zobowiązały się zawrzeć w przyszłości inną umowę, np. umowę darowizny czy też podziału majątku małżeńskiego. Uchylanie się przez jedną ze stron od podpisania umowy przyrzeczonej uprawnia do dochodzenia przez drugą stronę naprawienia szkody, jaką poniosła w wyniku niedotrzymania zobowiązania. Umowa przyrzeczona zawsze musi być sporządzana u notariusza, podczas gdy umowę przedwstępną można, (ale nie trzeba) przygotować bez jego udziału. W drugim przypadku kupujący nie uzyskuje praw do nieruchomości, dlatego nie może zasiedlić obiektu czy dokonywać w nim żadnych zmian. Umowa przyrzeczona takie prawa mu daje. Koszty notarialne umowy przedwstępnej Umowa przedwstępna w formie aktu notarialnego jest dokumentem sporządzanym podczas sprzedaży działki, domu czy mieszkania, podpisywanym w obecności notariusza. Jest usługą, opłacaną przez klientów zgodnie z odgórną taksą notarialną określoną w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości. Jej wysokość zależy od wartości nieruchomości. Dokumenty wymagane do umowy przedwstępnej Do podpisania umowy przedwstępnej u notariusza osoby fizyczne muszą przygotować dokument tożsamości. Od osób prawnych są wymagane akt założycielski lub umowa spółki, statut spółki oraz ewentualne dodatkowe uchwały i zgody organów wynikające ze statutu. Obie strony muszą przedstawić wypis aktu notarialnego sprzedaży ewentualnie prawomocne Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub Akt poświadczenia dziedziczenia. Jeśli wcześniej została zawarta umowa majątkowa, niezbędny będzie też wypis dokumentującego ją aktu notarialnego. Według Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wielu deweloperów wciąż nie przestrzega przepisów. Taki wniosek płynie z kontroli wzorców umów deweloperskich, czyli przedwstępnych zawieranych przy kupnie mieszkania na rynku pierwotnym. UOKiK wydał w sumie 29 decyzji w sprawie naruszeń. – Najczęstszym nadużyciem było unikanie ponoszenia kosztów notarialnych podczas zawierania umów deweloperskich – wyjaśnia Małgorzata Cieloch z UOKiK. Obciążają kosztami Prawo jest jasne. Zgodnie z art. 26 ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego wynagrodzenie notariusza za wszystkie czynności związane z zawarciem umów deweloperskich, w tym za sporządzenie wypisów aktu notarialnego, oraz koszty sądowe w postępowaniu wieczystoksięgowym obciążają w równych częściach dewelopera i nabywcę. – To oczywiste, że koszty ponosi się po połowie. Jestem zaskoczony, że są firmy, których wzory umów tego nie przewidują – komentuje Konrad Płochocki z Polskiego Związku Firm Deweloperskich. – Są to zapewne małe firmy, które przeoczyły, że dwa lata temu zmieniły się przepisy – dodaje. Narzucają kancelarię To niejedyny zarzut dotyczący wzorców umów. Deweloperzy narzucali też kupującym kancelarię notarialną, w której zostanie zawarta umowa sprzedaży. – Przedsiębiorca nie powinien pozbawiać konsumenta wpływu na wybór notariusza, przed którym będzie zawierał umowę – podkreśla Małgorzata Cieloch. PZFD podchodzi sceptycznie do tego zarzutu. – Nie znam szczegółów, ale niektóre zarzuty UOKiK potrafi formułować na wyrost – mówi Płochocki. – Całkiem niedawno wpisał do rejestru klauzul niedozwolonych postanowienie, że kupujący ma prawo wyboru notariusza na terenie Gdańska. Co jest złego w tym zapisie? Skoro zapis dotyczył inwestycji w tym mieście, a Gdańsk to duże miasto, a zatem jest w nim wiele kancelarii – pyta Płochocki. Kolejne zarzuty UOKiK dotyczyły stosowania we wzorcach postanowień pozbawiających kupującego prawa do odstąpienia od umowy, gdy doszło do zmiany istotnych warunków. Deweloperzy zastrzegali sobie możliwość oddania do użytku lokalu o powierzchni mniejszej niż określona w umowie, zmiany rozwiązań technologicznych i materiałów budowlanych. Tymczasem, zgodnie z prawem, gdy przedsiębiorca zmienia istotne warunki umowy, do których zaliczają się cena czy powierzchnia nabywanego mieszkania, konsument powinien mieć możliwość odstąpienia od umowy bez ponoszenia z tego tytułu jakichkolwiek kosztów (np. płacenia kar umownych). Z wyjątkiem jednego przedsiębiorcy wszyscy deweloperzy zrezygnowali ze stosowania niedozwolonych zapisów. Tym wyjątkiem było Przedsiębiorstwo Budowlane Jerzy K. w Lublinie, na które została nałożona kara pieniężna w wysokości 2290 zł.

umowa deweloperska u notariusza